پشت پرده انتخاب دایی

در ماجرای انتخاب سرمربی تیم ملی هر کسی که لابی قوی تری داشته باشد، انتخاب می شود. وقتی "علی دایی" دوشنبه شب هفته گذشته در تماس تلفنی با «نود» با این موضع گیری تند پروسه انتخاب سرمربی تیم ملی را زیر سوال برد، اصلاً نمی توانست پیش بینی کند که چند روز بعد همین لابی ها به کمک او می آیند تا نیمکت سرمربیگری تیم ملی را مال خود کند. 
علی دایی تنها ۲۴ ساعت پس از اینکه افشین قطبی به همراه مهدی تاج به دفتر کیومرث هاشمی در ساختمان سازمان تربیت بدنی رفت و در وضعی که در پانزده روز گذشته هیچ وقت نامی از او در بین گزینه های هدایت تیم ملی نبود، سرمربی تیم ملی ایران شد. البته رسیدن او به نیمکت ایران خروجی اتفاقات عجیبی است که طی ۲۴ ساعت در پشت پرده فوتبال ایران افتاد. وقتی دو روز پیش مهدی تاج افشین قطبی را برای معارفه ابتدایی به سازمان تربیت بدنی برد، با مخالفت کیومرث هاشمی روبه رو شد. علی آبادی و معاونانش از روزی که شایعه سرمربیگری قطبی در تیم ملی مطرح شده بود، نارضایتی خود را با این انتخاب بروز داده بودند.
اختلاف علی آبادی با حبیب کاشانی مانع از نشستن قطبی روی نیمکت تیم ملی ایران می شد چرا که اگر قطبی به این جایگاه می رسید، کاشانی برنده رقابت چندماهه علی آبادی - کاشانی لقب می گرفت. از سوی دیگر علی آبادی از روزی که بحث انتخاب «سرمربی ایرانی» برای تیم ملی ایران باز شده بود، نام «امیر قلعه نویی» را به عنوان گزینه سازمان تربیت بدنی به فدراسیون فوتبال پیشنهاد داده بود اما علی کفاشیان از روز ابتدایی با این پیشنهاد مخالفت می کرد. وجهه نه چندان محبوب قلعه نویی در کنار عملکرد نه چندان جالب او در جام ملت های آسیا عملاً او را به یک گزینه سوخته در فدراسیون فوتبال تبدیل کرده

 

 

البته حتی تا ۲۴ ساعت پیش که قطبی همراه تاج به ساختمان سازمان رفته بود، کیومرث هاشمی معاون توسعه ورزش همگانی علی آبادی با مخالفت با قطبی، به دنبال مشروعیت بخشیدن به قلعه نویی بود. اما با وجود این باز هم کفاشیان با این پیشنهاد مخالفت کرد و حتی شنیده می شود او در گفت وگو با دوستان خود تهدید کرد اگر سازمان بخواهد باز هم روی انتخاب قلعه نویی پافشاری کند، او از ریاست فدراسیون فوتبال کنار می کشد با این سناریو، معامله سازمان تربیت بدنی با فدراسیون فوتبال برسر انتخاب سرمربی تیم ملی به فاز جدیدی رسید؛ به جایی که سازمان تربیت بدنی گزینه یی را به فدراسیون پیشنهاد داد که علی کفاشیان چندان روی آن موضع منفی نداشت.
او کسی نبود غیر از «علی دایی»؛ کسی که تنها یک روز پس از ثبت نام محمد علی آبادی در انتخابات ۲۳ مهرماه ریاست فدراسیون فوتبال با حضور غیرمترقبه در اتاق علی آبادی در ساختمان سازمان تربیت بدنی همه را انگشت به دهان کرده بود. از آن روز همه فهمیدند علی دایی دیگر از حمایت علی آبادی برخوردار خواهد بود و با این حساب اصلاً عجیب نبود که پس از حذف نام امیر قلعه نویی در منوی پیشنهادی سازمان تربیت بدنی به فدراسیون فوتبال، این مرتبه نام علی دایی به میان بیاید.
کسی که تنها چند روز پیش از این اتفاقات به لابی های پشت پرده گزینه سرمربیگری تیم ملی برای رسیدن به نیمکت انتقاد تندی را وارد کرده بود و پس از آخرین دیدار تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۶ با آنگولا حتی بدون دیدار خداحافظی از بازی در تیم ملی هم کنار کشید.
به هر حال این اتفاق شاید به نوعی آخرین قمار دایی به حساب بیاید. او در خداحافظی از مسابقات ملی آنقدر تعلل کرد که دیگر پس از پایان جام جهانی در آلمان، همه او را مقصر اصلی ناکامی تیم ملی می دانستند و حتی یکی از پیام کوتاه هایی که علیه او بین تلفن همراه مردم می چرخید، توانست جایزه طنز هجده کلمه یی سال ۸۵ را ببرد.
البته او با نشستن روی نیمکت سرمربیگری سایپا یک قمار دیگر را آغاز کرد که به قهرمانی تیم اش ختم شد و حالا نوبت به بزرگ ترین قمار او در زندگی رسیده؛ «سرمربیگری تیم ملی». البته در این بین باز هم باید یک نکته دیگر را پیش کشید و آن هم نقش تاثیرگذار سازمان تربیت بدنی در این انتخاب بود. اگر روز گذشته محمدرضا آخوندی در یک گفت وگوی بلند خبری به دنبال رفع اتهام «دخالت سازمان در پروسه استخدام سرمربی تیم ملی» بود ولی چند ساعت پس از آن باز هم نقش پررنگ سازمان در انتخاب علی دایی برای سرمربیگری تیم ملی غیرقابل کتمان بود.